Oké, het moet maar eens hardop gezegd worden : als het erop aankomt tijd te maken voor mezelf, heeft dat
meestal nogal wat voeten in de aarde. Of om gewoonweg duidelijk te zijn : meestal héb ik die tijd voor mezelf simpelweg niet. Zelfs in periode van vakantie moét, moét, moét er vanalles en laten we wel wezen, vanalles is véél!
Toch heb ik het mezelf opgelegd om minstens éénmaal per week grote onderhoudswerken uit te voeren. Op de badkamer. Aan mezelf. Daar zit gefrutsel met nagels bij, geklooi met haar, gehoop met wonderen belovende maskertjes, gepeel ..., enfin, de hele mik mak!
Waar ik echt tijd en zorg aan besteed is mijn baduurtje. Ik laat het bad met stomend heet water vollopen, plaats een glaasje porto in mijn bereik, liefst ook nog een asbakje en sigaretten, ik stel zeer rustgevende muziek in op de -verre- achtergrond, strooi geurend badzout en dito badschuim in het water en neem dan dronken van extase plaats in het hete water met een goed boek in de hand. Het is mijn wekelijkse genot. Even tijd, helemaal alléén voor mij! Geen zeventien keer 'mama?' in vijf minuten tijd, geen opslorpend verhaal dat bedacht moet worden, geen leerlingen die struikelen over hun hormonen, geen emails die beantwoord moeten worden, geen steeds opeisende huishoudelijke taken waaraan nooit een eind lijkt te komen... Neen, één keer in de week, liefst 's avonds laat geniet ik van mijn uurtje quality time. De deur gaat op onverbiddelijk op slot tot een herboren vrouw/moeder/schrijfster/lerares/ ... geurend de badkamer verlaat. Het enige gezelschap dat ik dan verdraag zijn de zes kleine geurende badeenden van mijn jongste dochter. En laat ik meteen héél duidelijk zijn, als die proberen te kwekken, verzuip ik ze gewoon ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten