Het is donderdagmiddag tijdens de herfstvakantie. Ik zit al een paar uurtjes te signeren op de Boekenbeurs in Antwerpen en ben erg tevreden over de verkoop van mijn boeken in het algemeen en nog meer over de verkoop van Onweerstaanbaar, mijn laatste boek, in het bijzonder. Zo'n Boekenbeurs brengt altijd een speciale sfeer met zich mee. Je komt er in contact met je lezerspubliek, je merkt jaar na jaar dat er 'fans' ontstaan, je praat leuk bij met uitgevers en collega-auteurs, je leert er zelfs nu en dan BV's kennen...
In de drukte en het geroezemoes van de beurs kwam donderdagmiddag een medewerkster van de uitgeverij plots naar mijn signeerstandje gelopen en legde ze een 'Onweerstaanbaar' bij de rest van de torentjes boeken op mijn tafel voor me met de woorden : 'Die zullen we dan maar terug leggen zeker?' Ik keek haar verbaasd aan, niet begrijpend wat ze bedoelde.
Bleek dat ze het boek onderschept hadden aan de uitgang. Een meisje van zestien was er tegen gehouden en net zoals bij zovele anderen werd ook haar rugzak gecontroleerd. In die rugzak had ze voor 280 € aan gestolen boeken zitten waaronder onder andere de volledige reeks van Stephenie Meijer en dus ook mijn Onweerstaanbaar. De security had de boeken terug naar de betreffende uitgeverijen gebracht en vertelde dat ze nu op de politie wachtten. Mijn ogen werden groot als schoteltjes. Voor 280 € aan boeken stelen, je moet toch maar durven als zestienjarige. Tegelijk bekroop mij ook een gevoel van medelijden. Ik dacht aan de ouders van het meisje die waarschijnlijk een pijnlijk telefoontje zouden ontvangen. Ik dacht ook aan dat meisje zelf, wat er nu door haar heen moest gaan nu ze zo onherroepelijk gepakt was.
Mijn collega-auteur Guy Didelez porde me in mijn zij en troostte me met de gedachte dat mijn boeken al zo goed waren dat ze zelfs al gestolen werden. Ik glimlachte en knikte. Hij had gelijk.
Of hoe onweerstaanbaar Onweerstaanbaar geworden was ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten