Als lezer sta je er waarschijnlijk niet vaak bij stil dat er aan een boek heel wat tijd en moeite vooraf gegaan is. Je leest een aantal uren heel intens, beleeft mee wat je personages beleven en als het boek uit is leg je het waarschijnlijk weg zodat je aan een volgend kan beginnen. In sommige gevallen mijmer je nog een beetje na, in andere gevallen prijs je het boek aan bij vrienden, in het beste geval laat je misschien een berichtje achter in het gastenboek van die schrijver om hem of haar te laten weten dat je genoten hebt van het boek. Dat datzelfde boek een hele weg heeft afgelegd is iets waar je niet altijd aan denkt.
Twee weken geleden stuurde ik mijn eerste deel van het manuscript van mijn nieuwe boek Verleid me binnen bij mijn twee uitgevers. Ze zouden het lezen en me dan feedback geven over de verhaallijn. Ik kreeg meteen ook een mailtje terug dat ik geduld moest hebben, dat er nog enkele andere manuscripten klaar lagen om ook gelezen en beoordeeld te worden. Laat geduld nu net niet een van mijn beste eigenschappen zijn.
Afgelopen donderdag kreeg ik dan eindelijk een bevrijdend telefoontje van Els, mijn (ene) uitgeefster. Het zat goed met Verleid me, heel goed zelfs. Ze overliep in vogelvlucht het boek en vermeldde een aantal zeer sterke hoofdstukken. Dat ik zo moest verder doen én belangrijker nog, mijn twee uitgevers vonden dit boek sterk genoeg om er een volwassen boek van te maken. Ik kneep mijn telefoon bijna stuk, zo blij was ik. Een grote last viel van mijn schouders. Ik mocht er niet aan denken dat de zesentachtig A4-tjes tot nog toe zomaar afgekeurd zouden geworden zijn. Al dat werk eenzaam achter mijn computertje voor niks. Geïnvesteerde tijd die niets zou hebben voorgesteld. Maar dat was dus gelukkig niet zo. Een stoot adrenaline stroomde door mijn lijf. Ik kon verder doen en had daar ontzettende zin in. Els vroeg me wel een synopsis door te sturen van de rest van het verhaal en vermeldde eveneens dat het boek waarschijnlijk uitgegeven zou worden in september of oktober. Dat betekent concreet dat mijn manuscript klaar moet zijn ergens begin juni. Ik besefte onmiddellijk dat ik hard aan de slag zou moeten gaan maar tot nu toe zie ik dat helemaal zitten.
14 maart 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten